fa | en | ar
  • مردم با فداکاري ، خوشبختي را به هم هديه مي دهند .
  • حضرت علی(ع) ، خود را از پایه ای که داری فروتر آر، تا مردم تورا از پایه ات فراتر برند.
  • قوي ترين اهرم ها، اراده است.
  • حضرت محمد(ص)، جوانی دیوانگی است که پیری درمان آن باشد.
  • هرگز فراموش نکن که شانس تو همان تفکر توست ...
  • شادمانی همه جا پشت در است ، در گشودن هنر است.
  • برای پرش های بلند در زندگی، گاهی لازم است چند قدم به عقب رویم ...
  • فصل بهار روح زمانهاست.
  • خداوند درهای هنر را بر روی دانایان دادگر گشوده است . حکیم فردوسی
  • برایت دعا می کنم که ای کاش خدا از تو بگیرد هر آنچه را که خدا را از تو می گیرد.
  • برو ای زاهد خود بین که ز چشم من و تو راز این پرده نهانست و نهان خواهد بود
امروز: سه شنبه ، ۹ خرداد ۱۳۹۶
پزشکان در یک نگاه بیمارستان آینده آزمایشگاهنمای روبروی روزبخش ماه رمضان

منوی اصلی

جستجوی پزشک

فصلنامه سینا

فصلنامه سینا، سال 10 شماره 25
پاییز 95

آب و هوا

اوقات شرعی

تفکری از جنس عبادت

تعداد بازدید : 742

تفکری از جنس عبادت

   به نگارش : آقای جواد ظفر امیلی

بارها و بارها در روزرحلت انبیاءو پیشوایان دینی فکرم  معطوف به این نکته شده است که چرا امثال بنده فقط در ایام درگذشت این شخصیت های پرفروغ وتابناک به یادشان به سوگ مینشینیم و چگونه است که از رفتار و منش و     سلوک آنها درس نمی گیریم ، چه فلسفه ای در عقبه مراسم عزاداری نهفته است و ما با ناله و گریه خود در رثای ائمه اطهار چه چیزی را بدست می آوریم و آیا بی تابی و اشک ریختن مادر این روزها فقط برای از دست دادن آنها یا     از دست رفتن خودمان  ، حال آنکه ما با این شخصیت ها همجوار و هم عصر نبوده ایم که به علت ارتحال شان عادت و وابستگی مان منجر به صدمات روحی شود پس چگونه میتوانیم در خلوت اسرارآمیز خود به توجیه اینگونه     واکنش ها بپردازیم و در پس این گونه رفتارها چه     فلسفه ای نهفته است و چه اهدافی دنبال میشود و چه نتایجی در بر دارد و آیا این گونه بودن اصل است یا فرع.

 

متاسفانه پرداختن بیش از حد به فضاهای احساسی و هیجانی اتفاقات مذهبی باعث شده است که ما از تعلیمات اولیاء دینی بهره کمتری ببریم و به انجام آیین ها و مراسم جمعی مقید باشیم و از اصل پیروی جستن و تاسی کردن به فضایل اخلاقی آنان غفلت بورزیم و از شمیم معطرمنش و مرام شان بهره لازم را نبریم و این واقعیت مارا با انبوه سوالات مواجه می کند که چگونه است تکلیف ما دربرابر این بزرگواران بی بدیل وپاسخ  پرسش های مترتبه را از کجا باید جست  تا به حقایق ناب و عظمت معرفت الهی و شناخت هر چه بیشتر انبیاء و اولیاء پی برد و چطور میتوان به تنقیح نظری و روانی خویش پرداخت و به اصلاح خود همت گماشت تا بدین ترتیب هم به اولیاء و اصحاب دینی نزدیکتر شد و هم آنکه رفتارها ، خصلت و عادتها مطابق با شئونات دینی و به فضیلت ها ی اخلاقی منجر گردد.  

بی تردید یک رشته عادت های دینی درجامعه وجود دارد که ما بر حسب همنشینی و همجواری و همراهی از خانواده و محله و جامعه دریافت نموده ایم و آنها را انجام می دهیم بدون آنکه روح پرستش و عبودیت را بطور شایسته در ما بجنباند و یا بر معرفتمان بیافزاید فقط برحسب اعتماد ی که به نزدیکان داشته ایم آنها را واگرفته و در زندگیمان جاری و ساری کرده ایم که در مراحل ابتدایی بسیار ارزشمند و مغتنم است اما به این نوع رفتار اکتفا کردن ما را به تعالی و تکامل نخواهد رساند.یا ایها الذین امنو امنو (ای کسانیکه ایمان آورده اید ایمان بیاورید)

ما حتی گاهی اوقات تعلیمات اکابر دینی رافدای عادت های خود می کنیم و میانبر را به صراط مستقیم ترجیح میدهیم ، یادمان میرود که اولیاء و شهیدان روزی خور نظام الهی هستند و در نزد پروردگارشان رتبه و مرتبتی والا دارند و به لقاء الهی نایل شده اند ، فراموش میکنیم که غفلت از ابزار شیطان است و هدف ابلیس پوشاندن حقیقت و جلوه آرایی باطل است و تنها راه غلبه بر او پناه بردن به خدا و تعقل در این مسیرست در غیراینصورت چگونه میتوان با حریف قدر و مکاری چون او دست و پنجه نرم کرد.

یادمان رفته است بزرگانی که رفته اند مانده اند و کوچک مردانی که مانده اند مرده اند ، نگاه به باطن هستی ، معرفت و تاریخ هم این ادعا را تائید می کند بنابراین مرثیه سرایی برای ائمه و اولیاء هر چند بسیار ارزشمند است اما اگر یک نگاه مکلفانه ومقیدانه باشد ما را آنچنان که باید به آنها نزدیک نمی کند مگر آنکه خاستگاه و فلسفه  مراسم بالقوه عاطفی وبه منظورایجاد حس همدردی باشد وبرای محکوم کردن زشتی ها و به صدر نشاندن زیبایی، باشد نه اینکه مداح هرچه به ذهنش بیاید و آنچه دلش می خواهد بگوید و ما را غرق در تاثر و تالم بکند تا        اشک مان  سرازیر شود در آنصورت نگاه ما دلسوزانه و ترحم انگیز خواهد بود و بینش ما را در حد یک افسانه و داستان ملودرام محصور خواهد کرد ودستاورد معنوی شایسته ای به همراه نخواهد داشت .

گربود در محفلی صد نوحه گر                                                         آه صاحب درد را باشد اثر  

آن گدا گوید خدا از بهرنان                                                              متقی گوید خدا از عین جان

 اما اینکه ما در طول سال حتی اگر شده اندکی افکار متعالی و رفتار مروت آمیز آنان رامورد توجه قرار دهیم و حسرت نزدیک شدن به آنها را دردل بزرگ کنیم و از گنج شایگان و رایگان آنها بهر ه های اخلاقی و انسانی برگیریم و خود را به آن اصول آراسته کنیم دقیقاً به اهداف بزرگان دینی دست یازیده ورضایت آنان را جلب کرده ایم و نیز در راستای اهداف آفرینش گام برداشته و هم دینمان رابا اخلاق حسنه و رفتار پسندیده تزئین کرده ایم و بدین ترتیب گریه های ناشی از فراق را به بهجت وصال وتقرب آرامش بخش تبدیل کرده ایم .

هر که او همرنگ یار خویش نیست                               عشق او جز رنگ و بویی بیش نیست

برای همرنگ شدن اولیاء که یاران حقیقی ما هستند لازم است که بزرگواری را که از خصوصیات برجسته و خصائل حسنه پیشوایان دینی میباشد را در بین خویش تقویت کنیم و هرروز در صدد ارتقاء آن باشیم .

ولا تنسوا الفضل بینکم ( بزرگواری را در بین خودتان فراموش نکنید) آیه 237 سوره بقره

باید که اشکهایمان روشن کننده نگاهمان به راه و مسیر اولیاء خدا بوده و از هر قطره آن چشمه بصیرت بجوشد ودریای شناخت بر پاشود ، گریه ها باید زایل کننده کدورتها و فاصله ها و تطهیر کننده دلها و روح باشد .نباید بخود اجازه دهیم عقیده به عقده تبدیل شود.  

ما باید به تبعیت از مولایمان که هرگاه بینوایی ، یتیمی و در مانده ای را می دید اشکهایش جاری و صورت مبارکش گلگون می شد و با توان مالی اندک خود برای رفع مشکل هر دردمندی قیام می نمود اشکهایمان را همراه با عمل نثاریتیمان و دردمندان و بینوایان جامعه کنیم ، تاثر و تالم ما نباید فقط معطوف به گذشته ها باشد ، باید متوجه نیازهای جاری باشد ، ما اجازه نداریم انرژی فکری وباورهای دینی خود را به پای کسانی که باسطحی نگری و ظاهر سنجی هرروزقد دین را کوتاهتر و اندامش را فربه تر می کنند صرف نماییم ، ما باید تابع کسانی باشیم که فاصله مان را از زمین دورتر و به آسمان نزدیکتر می سازند، آنهایی که برای ارشاد و هدایت مردم دل می سوزانند و خلق و خوی پیامبرانه دارند.

باید تلاش کنیم راههای رسیدن به خداو اولیاء را رصد کرده و با نقشه ای دقیق بهترین مسیر را جستجو کنیم ، بدون تردید قافله سالار و سلسله جنبان پویندگان معرفت الهی بحق پیامبران و امامان معصوم هستند و ما از طریق شناسایی بزرگان معرفت و شناخت هر چه بیشتر آنان به شاهراه سعادت و رستگاری رهنمون خواهیم شد و الا همچنان که جمعی از انس با قرآن هدایت می شوند ، بعضی هم از قرآن دچار گمراهی و ضلالت می شوند چراکه پیام دینی را به راستی در نمی یابند ( یضل به کثیرا ویهدی به کثیرا ) این کتاب بسیاری را به راه راست هدایت می کند و بسیاری نیز بدان گمراه می شوند .آیه 26 سوره بقره  

ملولان همه رفتند در خانه ببندید

براین عقل ملولانه همه جمع بخندید

به معراج برآیید چو از آل رسولید

رخ ماه ببوسید چو بربام بلندید